Yargıtay Ceza Genel Kurulu E.2013/545 K.2014/379

Sanık F.. T..'un görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı TCK'nun 265/1-4, 31/3, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 3.600 Lira; kamu malına zarar verme suçundan aynı kanunun 152/1-a, 31/3, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 4.800 Lira; müşteki İ.. Ş..'e karşı tehdit suçundan aynı kanunun 106/1, 31/3, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 2.400 Lira; müştekiler M.. S.. ve A..

Ç..'ya karşı kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan aynı kanunun 125/1, 125/3-a, 125/4, 43/2, 31/3 ve 52. maddeleri uyarınca 7.080 Lira; müşteki İ..

Ş..'e karşı hakaret suçundan aynı kanunun 125/1-4, 31/3 ve 52. maddeleri uyarınca 1.400 Lira adli para; hırsızlık suçundan ise aynı kanunun 142/1-a ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, suçta kullanılan bıçak, pense, tornavidalar ve murcun aynı kanunun 54. maddesi uyarınca müsaderesine ilişkin, Kadıköy 2. Çocuk Mahkemesince verilen 26.05.2009 gün ve 69- 179 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 16.11.2012 gün ve 833-12968 sayı ile;

“1- Sanık hakkında şikâyetçi İ.. Ş..’e karşı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezasının miktarı karşısında hükmün kesin olması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine,

2- Sanık hakkında mala zarar verme, hırsızlık, tehdit, şikâyetçiler M.. S.. ve A.. Ç..’ya karşı hakaret, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde ise;

Birden fazla polis memuruna hukuki anlamda tek bir fiille görevi yaptırmamak için direnme suçunu işleyen sanık hakkında aynı nev'iden fikri içtima kuralları gereği tayin olunan cezanın TCK'nun 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Suç tarihinde 15 yaşını bitirip 18 yaşını tamamlamamış sanık hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması halinde, gerekçesinin kararda gösterilmesi zorunlu bulunmasına rağmen anılan zorunluluğa uyulmaması,

b) Sanığın hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği ... Lisesinden çıkarken kesintisiz takip sonucu kollukça yakalanarak, suça konu eşyaların sanığın hâkimiyet alanına girmeden ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı bu nedenle tayin olunan cezada TCK’nun 35/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Adli emanetin 2009/1209 sırasında kayıtlı suçta kullanılan pense, tornavidalar ve murcun, sanığa ait olmadığı, şikâyetçi okul müdürü H.. G..’ın beyanına göre ...Lisesine ait olduğunun anlaşılması karşısında, TCK’nun 54/1. maddesi uyarınca müsadere edilemeyeceğinin düşünülmemesi” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 16.01.2013 gün ve 273246 sayı ile;

“...Suça sürüklenen F.. T..'un birden fazla polis memuruna karşı etkin direnmede bulunduğu ve bu nedenle hakkında tayin olunan cezanın fikri içtima kuralları gereğince TCK’nun 43/2 maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi de gözönüne alınarak hükmün bu nedenle de bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Dairesince 04.06.2013 gün ve 429-8317 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Özel Dairece eleştiri konusu yapılan hususun bozma nedenlerine eklenmesi gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkin ise de, Özel Dairece yerel mahkeme hükmünün “Suç tarihinde 15 yaşını bitirip 18 yaşını tamamlamamış sanık hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması halinde, gerekçesinin kararda gösterilmesi zorunlu bulunmasına rağmen anılan zorunluluğa uyulmaması” nedeniyle bozulmasının isabetli olup olmadığının öncelikle değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan sanık hakkında yerel mahkemece sosyal inceleme yaptırılmadığı ve bu durumun kararın gerekçesinde “Suça süreklenen çocuk hakkında şahsi ve sosyal durumu ile ilgili olarak dosyada yeterli bilgi bulunduğundan ve yaşı da dikkate alınarak ÇKK'nun 35. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu alınması gerekli görülmemiştir” şeklinde açıklandığı,

Özel Dairece ise hükmün “Suç tarihinde 15 yaşını bitirip 18 yaşını tamamlamamış sanık hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması halinde, gerekçesinin kararda gösterilmesi zorunlu bulunmasına rağmen anılan zorunluluğa uyulmaması” nedeniyle bozulduğu, kararda yer alan bozma nedenlerinden sadece (a) bendinde yer alan bozma nedeninin görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yerel mahkemece sanık hakkında sosyal inceleme yaptırılmamasına ilişkin olarak gerekçe gösterildiği halde, hükmün Özel Dairece "Suç tarihinde 15 yaşını bitirip 18 yaşını tamamlamamış sanık hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması halinde, gerekçesinin kararda gösterilmesi zorunlu bulunmasına rağmen anılan zorunluluğa uyulmaması” nedeniyle bozulmasında isabet bulunmamaktadır.

Öte yandan, hukuki anlamda tek bir fiille birden fazla polis memuruna karşı direnme eyleminde bulunan sanık hakkında, aynı nev’iden fikri içtimaın şartları gerçekleşmiş bulunduğundan 5237 sayılı TCK'nun 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından başka bir bozma nedeni olmadığı da gözönüne alındığında bu husus bozma nedeni sayılmayıp, ancak eleştiri konusu yapılabilecektir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Daire bozma kararının görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden kaldırılmasına, bu suçla ilgili olarak eleştiri dışında usul ve kanunu uygun bulunan yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.