Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2013/1834 K.2014/387

Taraflar arasındaki “çocuğun mutat meskene iadesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Karaman Aile Mahkemesi’nce davanın reddine dair verilen 11.10.2011, gün ve 2011/409 esas, 2011/808 sayılı kararın incelenmesi C. Başsavcılığı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 26.11.2012 gün ve , 2012/19311 E., 28100 K. sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre, çocuğun mutad meskeninin bulunduğu ülkeye iadesi isteğine ilişkin olup; Sözleşme uyarınca dava, belirlenen merkezi makam adına mahalli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından davaname ile açılmıştır.

Cumhuriyet Başsavcılığına yapılacak tebligat, tebliğ olunacak varaka aslının kendisine gösterilmesiyle olur. Bu tebliğ bir mehile başlangıç olacaksa, Cumhuriyet Başsavcısı gösterildiği günü varakanın aslına işaret ve imza eder(Tebligat Kanunu m. 43). Başsavcılık adına çıkarılan tebligat evrak memurunca tebellüğ edilmiş olup, yapılan tebligat zikredilen Tebligat Kanunu m. 43 uyarınca usulsüz ise de C. Başsavcılığı tebliğe muttali olmasına(Tebligat Kanunu m. 32) rağmen direnme hükmünü temyiz etmemiştir. Direnme hükmü C. Başsavcılığı tarafından çocukların mutat meskene iadesini isteyen davacı anne adına temyiz edilmiştir. Davacı adına C. Başsavcılığı tarafından yapılan bu temyizin geçerli bir temyiz olarak kabulüne imkân bulunmamaktadır.

Öte yandan, davacı adına direnme hükmünü temyiz eden ve Türkiye’deki Barolardan birisine kayıtlı bulunmayan Hollanda HAANS Avukatlık Bürosu’nda avukatlık yapan Av. D.R.M de Vos’un bu davada temsil ve dolayısıyla hükmü temyiz yetkisi bulunmamaktadır. Ancak, direnme kararı davacı Y.. Y..’a tebliğ edilememiştir. Bu nedenle, Mahkemece verilen direnme kararının Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak davacı Y.. Y..’a tebliğ edildikten ve temyiz süresi de beklendikten sonra, dosyanın Yargıtay’a gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.