Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2014/1008 K.2016/776

Taraflar arasındaki "boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 11.Aile Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 26.01.2012 gün ve E:2009/1153, K:2012/73 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 05.04.2013 gün ve E:2012/9015, K:2013/9484 sayılı ilamı ile önce onanmış; davacı-davalı kadın vekilinin karar düzeltme istemi üzerine aynı Dairenin 10.10.2013 gün ve E:2013/15682, K:2013/23477 sayılı ilamıyla;

(…6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme talepleri yersizdir.

2-Davacı-davalı kadının tedbir nafakasına yönelik karar düzeltme taleplerinin incelenmesine gelince;

Boşanma, ayrılık ya da evliliğin iptali davalarının açılmasıyla talep olmasa da mahkemece kendiliğinden eşlere yönelik diğer geçici tedbirlerin yanında onların geçimi ve barınması gibi konularda tedbir nafakası da dahil her türlü önlemi alır (TMK. md. 169).

Somut olayda davacı-davalı kadın; çalışmadığını, geçimini sağlayacak bir gelirinin bulunmadığını beyanla kendisine 500 TL. tedbir nafakası bağlanmasını talep etmiş, mahkemece bu talebin reddi üzerine davacı-davalı kadın diğer temyiz sebeplerinin yanında tedbir nafakası talebinin reddine yönelik mahkeme kararının bozulmasına dair temyiz itirazlarını da sunmuş, ancak ilk inceleme sırasında tedbir nafakasına yönelik bu husus gözden kaçmış, yerel mahkemenin kararı tedbir nafakasının reddi yönünden de onanmıştır.

Bu nedenle davacı-davalı kadının tedbir nafakasına yönelik karar düzeltme talebinin kabulüne karar verilerek Dairemizin 5.4.2013 tarihli ilamının bu yöne ilişkin onama kararının kaldırılarak, hükmün davacı-davalı kadın yararına boşanma davasının açıldığı tarihten itibaren boşanma hükmünün kesinlemesine kadar geçerli olmak üzere tedbir nafakasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.…)

gerekçesiyle tedbir nafakası yönüyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 28.1.2004 gün ve E:2004/2-8, K:2004/27;19.04.2006 gün ve E:2006/2-137, K:2006/211; 5.3.2008 gün ve E:2008/2-231, K:2008/235; 02.11.2011 gün ve E:2011/2-533, K:2011/670; 21.11.2012 gün ve E:2012/2-1158, K:2012/827; 05.11.2014 gün ve E:2013/2-1283, K:2014/858 sayılı ilamlarında da aynı ilkenin kabul edilmiş olmasına göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.