Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2014/174 K.2016/101

Taraflar arasındaki “boşanma, alacak ile maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Aile Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 27.12.2011 gün 2011/104 E. - 2011/947 K. sayılı kararın incelenmesi davalı (karşı davacı) vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 06.11.2012 gün ve 2012/6515 E.- 2012/26281 K. sayılı ilamı ile; (...1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı-davacı kocanın tamamen kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, kocanın müşterek konutun kilidini değiştirerek eşini eve almadığı, babasının eşine karşı sadakatsizlikte bulunduğu yönündeki ithamlarına ve "bana hizmet edecek" şeklindeki sözlerine kayıtsız kaldığı buna karşı davacı kadının da kocasına fiziksel şiddet uyguladığı güven sarsıcı davranışlarda bulunup eşiyle cinsel birliktelikten kaçındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde davacı-davalı da kusurlu olup, taraflardan birini diğerinden baskın kusurlu kabul etmek olanağı yoktur. Boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar aynı oranda kusurludurlar. Boşanma sebebiyle maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmesi için tazminat talep eden tarafın kusursuz veya daha az kusurlu olması zorunludur (TMK.md. 174). Eşit kusurlu taraf yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemez.

Bu husus nazara alınmadan davacı, "kusursuz" kabul edilerek yararına maddi ve manevi tazminata hükmolunması doğru bulunmamıştır.

3-Davacı-davalı tarafından talep edilen ziynet ve eşya alacağı yönünden alacağın ıslah edilen kısmı için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, hükmedilen alacağın tamamı için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırıdır....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.