Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2014/330 K.2014/432

Taraflar arasındaki “Tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.01.2013 gün, 2012/764 E., 2013/3 K. sayılı kararın dairesine gönderilmesini kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'ndan çıkan 27.11.2013 gün, 2013/5-381 E., 1597 K. sayılı ilamın, karar düzeltilmesi yoluyla incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulu'nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Temyiz ilamında gösterilen gerektirici nedenlere ve davalı idare vekilinin temyiz konusu yaptığı ve karar düzeltme isteğinde değindiği diğer temyiz itirazlarının Özel Dairece dikkate alınması gerektiğinden, bu yöne ilişkin itirazlar karar düzeltme nedeni olarak kabul edilmediğinden,

6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren ( 226 ) TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, Harçlar Kanunu uyarınca karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.