Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2014/532 K.2016/479

Hukuk Genel Kurulu

ESAS NO : 2014/2-532

KARAR NO : 2016/479 YARGITAYİLAMI

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ

.................Aile Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2013/41-2013/708

DAVACI-KARŞI DAVALI

........... vekili Av.............

DAVALI KARŞI DAVACI

..............vekilleri Av. ............

Taraflar arasındaki “boşanma, tazminat ve velayet” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; .............Aile Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 09.12.2010 gün ve E:2010/347, K:2010/1104 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay .........Hukuk Dairesinin 21.05.2013 gün ve E:2012/12859, K:2013/9319 sayılı ilamı ile;

(…1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı kadının uğradığı fiziksel şiddet olayından sonra Urfa'daki ailesinin yanına yerleşmek amacıyla geldiği ve yerleşim yerinin de Şanlıurfa olduğu anlaşılmasına göre davalı-karşı davacı kocanın tüm, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Annenin geçici bir süre üniversitede okuması nedeniyle küçük .....'e anneanne tarafından bakılıyor olması küçüğün fiziksel ve ruhsal bakımdan gelişimine engel nitelikte değildir. Uzman raporu da bu doğrultudadır.

Ana yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri, ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadığı ve hemen meydana gelecek tehlikelerin varlığı da ispat edilmediği halde ana bakım, şefkatine muhtaç 04.12.2008 doğumlu.....'in Türk Medeni Kanununun 182. ve 336/2. maddeleri uyarınca babanın velayetine bırakılması usul ve kanuna aykırıdır.

Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davacı-karşı davalı kadın yararına bozulmasına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple onanmasına...)

gerekçesi ile velayet yönünden bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN

Davacı-karşı davalı İ.. G.. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, karşılıklı boşanma, maddi ve manevi tazminat ile velayetin tesisi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece; davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizleri üzerine Özel Dairece; yukarıda başlık bölümünde yer alan gerekçe ile velayet yönünden bozulmuştur.

Yerel mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama sırasında sosyal inceleme raporu ile yeni bir bilirkişi raporu alınmış ve bu yeni deliller de dikkate alınmak suretiyle velayet konusunda önceki kararda direnme olarak adlandırılan karar verilmiştir.

Hüküm, davacı-karşı davalı............vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, işin esasının incelenmesinden önce, direnme olarak adlandırılan kararın gerçekte bozmadan sonra ilk kez dosyaya giren yeni delillere dayalı olarak oluşturulmuş yeni bir hüküm olup olmadığı; burada varılacak sonuca göre, temyiz incelemesinin Özel Dairece mi yoksa Hukuk Genel Kurulunca mı yapılması gerektiği hususu, ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Bilindiği üzere; direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için, mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir (6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 429. maddesi).

Başka bir anlatımla; mahkemenin yeni bir bilgi, belge ve delile dayanarak veya bozmadan esinlenip gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek, dolayısıyla da ilk kararının gerekçesinde dayandığı hukuki olguyu değiştirerek karar vermiş olması halinde, direnme kararının varlığından söz edilemez (Hukuk Genel Kurulunun 26.06.2013 gün ve E:2012/9-1892, K:2013/881.

26.03.2014 gün ve E:2013/18-632, K:2014/394 sayılı ilamları).

Somut olaya gelince; yerel mahkemece, ilk kararda velayet konusunda direnildiği belirtilmiş ise de; Özel Daire bozma ilamından sonra yapılan yargılama sırasında sosyal inceleme raporu ile yeni bir bilirkişi raporu alınmış ve bu raporlar hükme gerekçe yapılarak direnme olarak adlandırılan karar verilmiştir.

Mahkemenin "direnme" olarak adlandırdığı temyize konu kararın, usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı; ilk kararda tartışılıp, değerlendirilmemiş yeni gerekçeye dayalı, yeni hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Hal böyle olunca; bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi, Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir.

Bu nedenle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.