KÜNYE
Hukuk Genel Kurulu 2014/671 E., 2016/539 K.·Esas No : 2014/5-671 T.C. Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2016
- Karar no
- 2016/539
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·5 bölüm
Hukuk Genel Kurulu
ESAS NO : 2014/5-671
KARAR NO : 2016/539 YARGITAYİLAMI
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ
... Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki “Kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ..........Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 13.12.2012 gün ve 2012/225 E., 2012/330 K. sayılı kararın incelenmesi ............ tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay ....Hukuk Dairesinin 08/04/2013 gün ve 2013/2044 E.-2013/6519 K. sayılı ilamı ile;
(…Dava, 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi uyarınca Kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.
Dava konusu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile ekilebilir ürün gelirine göre bedelinin tespiti yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;
Dava konusu taşınmazın niteliği ve bilirkişi raporunda belirtilen özellikleri göz önünde bulundurulduğunda; objektif değer artırıcı unsur oranının % 100'den az olamayacağı gözetilmeden, daha az artış oranı uygulanmak suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,
Doğru görülmemiştir,...)
gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
....................
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, E. 2014/671, K. 2016/539, 20 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama