Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2014/944 K.2014/704

Taraflar arasındaki "ihtiyati tedbir" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Anadolu 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 02.10.2013 gün ve 2013/59 E. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 13.12.2013 gün ve 2013/17087 E.-2013/22812 K. sayılı ilamıyla ile;

(...Davacı-karşı davalı (İhtiyati tedbir talep eden) vekili, müvekkilinin .. ibareli markası ve www....com.tr. İsimli internet sitesi bulunduğunu, davalıların ise iltibasa neden olacak şekilde www....net isimli internet sitesini kullandıklarını, eylemlerinin marka hakkına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, davalının internet sitesine erişimin dava sonuna kadar engellenmesini talep etmiştir.

Davalılar-karşı davacılar vekili, ... ibaresini ilk olarak müvekkillerinin kullandığını, 2008 yılında inançlı temlik ile alan adının devredildiğini ileri sürerek, davacı markasının hükümsüzlüğünü, ihtiyati tedbir olarak davacı-k.davalının internet sitesine erişimin durdurulmasını istemiştir.

Mahkemece, duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda tarafların ihtiyati tedbir taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, Davacı-karşı davalı (İhtiyati tedbir talep eden) vekili, temyiz etmiştir.

1-Dava, ihtiyati tedbir istemine ilişkin olup, ihtiyati tedbir kararının HMK’nın 391/2.maddesi uyarınca gerekçeli karar şeklinde yazılması gerekmektedir. Esasen Yargıtay denetiminin de gerekçeli karar üzerinden yapılması mümkündür. 1982 Anayasası’nın 141.maddesine göre, tüm mahkeme kararlarının gerekçeli olması gerekmektedir. Temyiz edilen kısa karar, bu hususları kapsamadığı gibi, ihtiyati tedbirin hangi gerekçe ile reddedildiği de karar metninden anlaşılamadığından temyiz denetimi mümkün değildir.

Bu itibarla, ihtiyati tedbirin reddine ilişkin karar HMK'nun 391/2.maddesi şartlarına uygun ve gerekçeli olarak düzenlemeden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, ihtiyati tedbir talep eden vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın Bozulmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle ihtiyati tedbir talep eden vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN

Taraf vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARLARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan ve kararın süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı-karşı davalı (İhtiyati tedbir talep eden) vekili, müvekkilinin ELEMANONLİNE ibareli markası ve www....com.tr. İsimli internet sitesi bulunduğunu, davalıların ise iltibasa neden olacak şekilde www....net isimli internet sitesini kullandıklarını, eylemlerinin marka hakkına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, davalının internet sitesine erişimin dava sonuna kadar engellenmesini talep etmiştir.

Davalılar-karşı davacılar vekili, .. ibaresini ilk olarak müvekkillerinin kullandığını, 2008 yılında inançlı temlik ile alan adının devredildiğini ileri sürerek, davacı markasının hükümsüzlüğünü, ihtiyati tedbir olarak davacı-k.davalının internet sitesine erişimin durdurulmasını istemiştir.

Mahkemece, duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda tarafların ihtiyati tedbir taleplerinin reddine karar verilmiş, kararın temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlık bölümünde yazılan gerekçe ile bozulmuş, bozma üzerine yapılan yargılamada mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

İşin esasına geçilmeden önce ön sorun olarak 21.02.2014 gün ve 2013/1 E. ve 2014/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı dikkate alındığında ihtiyati tedbir kararlarının temyiz edilip edilemeyeceği tartışılmış, yapılan görüşmeler sonunda; 21.02.2014 gün ve 2013/1 Esas, 2014/1 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı dikkate alındığında ihtiyati tedbir talebi üzerine verilen karara karşı temyiz yolunun açık olmadığı kabul edilmiş ve direnme kararına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.