Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2015/2138 K.2017/234

Taraflar arasındaki “itirazın iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 5. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.11.2012 gün ve 2011/795 E., 2012/787 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 08.09.2014 gün ve 2014/17339 E., 2014/23044 K. sayılı kararı ile,

( ...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı aleyhine işe iade davası açıldığını, davanın kabulüne ilişkin kararın onanarak kesinleştiğini, kıdem ve ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süre ücreti ve işlemiş faiz alacaklarının davalıdan tahsili için İzmir 4. İcra Müdürlüğünün 2011/7126 esas sayılı dosyasıyla yaptıkları takibe davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, davalı borçlu tarafından yapılan yetkiye ve borca itirazın iptaline, takip konusu alacağın % 40' ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, icra takibine konu 4 aylık brüt ücret tutarı olan 8.250,00 TL' yi ödediklerini ve kalan alacaklar yönünden borca itiraz ettiklerini, davacının işe başlatılma talebinin de samimi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, ödenen 8.250,00 TL'nin işe başlatmama tazminatına mahsuben ödendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçiye yapılan 8.250,00 TL'lik ödemenin boşta geçen süre ücreti için mi, yoksa işe başlatmama tazminatı için mi olduğu hususunda toplanmaktadır.

Somut olayda; kesinleşen işe iade kararı üzerine davacı tarafından süresinde işe başlatılma talebinde bulunulduğu, işverence daha önce İzmir'de çalışan işçinin Erzurum'daki işyerine davet edildiği ve işe davetin işçiye tebliğ edilmediği, bu durumda işçinin işe başlatıldığından söz edilemeyeceği, bunun üzerine işçi tarafından işveren aleyhine 21.07.2011 tarihinde İzmir 4.İcra Müdürlüğünün 2011/7126 esas sayılı takip dosyası ile 6.735,00 TL kıdem tazminatı, 5.990,00 TL ihbar tazminatı, 7.830,00 TL net ücret 8.250,00 TL brüt ücret ve 3.629,10 TL işlemiş faiz alacağı için genel haiz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı,

ödeme emrinin 09.08.2011 tarihinde davalıya tebliğ edildiği, davalının süresinde yetkiye ve borca itiraz ettiği, aynı zamanda da 28.09.2011 tarihinde 8.250,00 TL net ödeme yaptığı anlaşılmaktadır. Davacı taraf, takip talebinde hangi miktarın boşta geçen süre ücreti, hangi miktarın işe başlatmama tazminatı olduğunu açıkça belirtmemiş, ancak dava dilekçesinde net 7.830,00 TL boşta geçen süre ücreti yönünden itirazın iptalini istemiştir.

Davalı taraf, yargılama sırasında davacının işe başlatılma talebinin samimi olmadığını, işçinin usulüne uygun olarak işe davet edildiğini, buna rağmen işe başlamadığını ve boşta geçen süre ücretinin ödendiğini, diğer alacaklara da hak kazanamadığını savunduğuna ve takip talebinde 8.250,00 TL brüt ücret yazmasına rağmen işverence 8.250,00 TL net ödeme yapıldığına göre; davalı tarafından yapılan ödemenin boşta geçen süre ücretine ilişkin olduğunun kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir.

Bu durumda mahkemece, 21.06.2012 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile ödemenin işe başlatmama tazminatına ilişkin olduğunun kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.