Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2015/2326 K.2016/242

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kütahya 1. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10/03/2014 gün ve 2013/210 E. - 2014/244 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 23/06/2014 gün ve 2014/14895 E.- 2014/18422 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili temyiz istemi üzerine Yüksek Özel Daire yukarıda açıklanan gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme hükmü davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mülga 1086 sayılı HUMK’nun yürürlükte olan 429. maddesine göre bozma kararı üzerine kendiliğinden tarafları duruşmaya davet eden mahkeme tarafları dinledikten sonra Yargıtay bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verecektir.

Mahkeme, bozma kararına uyduktan sonra bu karardan dönemeyeceği gibi direnme kararı verdikten sonrada ilk karardan farklı bir karar vermesi mümkün değildir. Gerekçe genişletilebilir ise de verilen hükmün ilk karardan farklı olmaması zorunludur.

Somut olaya gelince; mahkemece 10/03/2014 gün ve 2013/210 Esas ve 2014/244 sayılı karar ile davanın kabulün ile 12.734,79 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. 12/03/2015 gün ve 2014/913 Esas 2015/113 Karar sayılı direnme kararında ise davanın kabulüne karar verilmiş ancak 20.079,47 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Mevcut bu durum dikkate alındığında usulüne uygun bir direnme kararının varlığından söz edilemeyecektir.

O halde direnme kararı verildikten sonra mahkemece yapılması gereken; HMK 294 ve 297. maddelerine uygun şekilde mahkemece verilen ilk karar gibi yani 10/03/2014 tarih 2013/270 E., 2014/244 K.sayılı karar gibi hüküm fıkrası oluşturmak ve buna uygun gerekçeli karar yazmaktır.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.