Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2016/1925 K.2018/237

Taraflar arasındaki "işçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Diyarbakır 1. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 31.10.2013 gün ve 2011/700 E.-2013/718 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin (Kapatılan) 16.03.2015 gün ve 2015/4025 E.-2015/4556 K. sayılı kararı ile bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

24.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 127’nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen Geçici 23’üncü maddesinde sıralanan koşulların yerine getirilmesi halinde alt işveren işçisinin sürekli kadroya geçiş için başvuracağı belirtilmiştir. Anılan maddenin “c” bendinde “Bu kapsamda çalıştırılmalarına ilişkin olarak açtıkları davalardan ve/veya icra takiplerinden feragat edeceğine dair yazılı beyanda bulunmak” gerektiği ifade edilmiştir.

Davacı asilin 05.01.2018 havale tarihli dilekçesi ile “24.12.2017 tarihli 30280 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan 696 KHK’nın 127. maddesiyle 375 sayılı KHK’ya eklenen geçici 23. madde uyarınca açmış bulunduğum davadan feragat ediyorum.” şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

Böyle bir durumda, direnme kararı Hukuk Genel Kurulunca temyizen incelenemez.

Hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu durumun yerel mahkemece değerlendirilip karara bağlanması için direnme kararı bozulmalıdır.