Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2023/948 K.2024/256

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 12.12.2022 tarihli ve 2022/8445 Esas, 2022/10285 Karar sayılı kararı ile bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği düşünüldü:

Yukarıda esas ve karar numarası belirtilen bozma kararı üzerine mahkemece verilen direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili 08.03.2024 tarihli dilekçesinde ise “Müvekkilin talimatı gereği, Mahkemeniz iş bu davasına konu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesinin 2023/788 E. 2023/506 K. Saylı kararına ilişkin temyizden feragat etmekteyiz” şeklindeki beyanı ile temyiz talebinden vazgeçtiklerini bildirmiş, yapılan inceleme sonucunda vekâletnamesinde temyizden feragat yetkisinin bulunduğu anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.