Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2024/258 K.2024/258

1. Taraflar arasında birleştirilerek görülen nafaka ve protokolün uyarlanması davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 20.06.2023 tarihli ve 2023/113 Esas, 2023/3376 Karar sayılı kararı ile bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda önceki kararda direnilmiştir.

2. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği düşünüldü:

3. Yukarıda esas ve karar numarası belirtilen bozma kararı üzerine mahkemesince verilen direnme kararı davalı-birleşen davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4. Davacı-birleşen davacı erkek vekilinin 25.03.2024 tarihli dilekçe ile “Taraflar arasında 25.03.2024 tarihli aşağıda detayları sayılı sulh ve ibra sözleşmesi imzalanmıştır. Dosyaya sunulan protokolün aynen tasdikine karar verilmesini talep ediyoruz” şeklinde beyanda bulunduğu; aynı şekilde direnme kararına yönelik temyiz talebinde bulunan davalı-birleşen davalı kadın vekilinin de 25.03.2024 tarihli dilekçe ile “Davacı, 25.03.2024 tarihli Sulh ve İbra Protokolü uyarınca, ödeme yükümlülüğü altına girdiği 3.000.000,00 USD (ÜçMilyonAmerikanDoları) ödeme yükümlülüğünü yerine getirmiştir. Bu nedenle, davacının dilekçesini kabul ettiğimizi beyan ediyor, ekte yer alan 25/03/2024 tarihli Sulh ve İbra Protokolü'nün aynen tasdikine…” karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

5. Sulh, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 313 üncü maddesine göre; görülmekte olan bir davada, tarafların aralarındaki uyuşmazlığı kısmen veya tamamen sona erdirmek amacıyla, mahkeme huzurunda yapmış oldukları bir sözleşme olarak tanımlanmıştır.

6. Sulh, ancak tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri uyuşmazlıkları konu alan davalarda yapılabilir (6100 sayılı Kanun md. 313/2) ve hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada taraflar sulh olabilirler (6100 sayılı Kanun md. 314/1). Temyiz edilen ve fakat henüz Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca görüşülmeyen bir direnme kararı, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada tarafların sulh sözleşmesi imzalamaları mümkündür.

7. Sulhun, mahkemece nihai karar verilmesi üzerine dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmış olması hâlinde ne gibi işlem yapılacağı konusuna ilişkin 28.07.2020 tarihli ve 31199 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunu’nun (7251 sayılı Kanun) 30 uncu maddesiyle değişik 6100 sayılı Kanun’un 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında “Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir” şeklinde düzenlenmiştir.

8. Somut olay değerlendirildiğinde; eldeki dosya temyiz incelemesi için Hukuk Genel Kurulunda bulunduğu sırada taraf vekillerinin 25.03.2024 tarihli dilekçeleri ile taraflar arasında imzalanan sulh sözleşmesi doğrultusunda gereğinin yapılmasını talep ettiği anlaşıldığından 6100 sayılı Kanun’un 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince mahkeme tarafından sulh hususunun değerlendirilmesi suretiyle ek bir karar verilmesi gerekmektedir.

9. O hâlde dosya, sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderilmelidir.