Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2024/62 K.2024/568

2021/3251 Esas, 2022/7003 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Samsun 1. Tüketici Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince önceki karar gerekçesi tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda (6100 sayılı Kanun) ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi hâlinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından 6100 sayılı Kanun'un 341/2 nci maddesindeki düzenlemenin dikkate alınması gerekli olup, miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, aynı Kanun’un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz başvurusunun reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlığa konu davada dava değeri 216.441,89 TL olup, mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazının iptali ile icra takibinin 199.066,21 TL üzerinden devamına karar verilmiştir.

Direnme kararının sadece davacı vekili tarafından temyiz edildiği dikkâte alındığında, temyiz olunan tutar İlk Derece Mahkemesinin direnme kararını verdiği 11.04.2023 tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Hâl böyle olunca davacı vekilinin temyiz başvurusunun reddine karar vermek gerekmiştir.