Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2025/341 K.2025/342

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonucunda Kayseri 4. Aile Mahkemesinin 05.10.2023 tarihli ve 2022/1064 Esas, 2023/858 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf başvurusu üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 21.12.2023 tarihli ve 2023/2399 Esas, 2023/2407 Karar sayılı kararı ile miktar yönünden kesin olmak üzere başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Hükme karşı davacı vekilinin temyiz istemi Bölge Adliye Mahkemesinin 02.01.2024 tarihli ek kararı ile reddedilmiş; ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 21.02.2024 tarihli ve 2024/1607 Esas, 2024/1052 Karar sayılı kararı ile ek kararın onanmasına karar vermiştir.

Onama kararına karşı davacı vekilinin karar düzeltme istemi İlk Derece Mahkemesinin 28.05.2024 ek kararı ile reddedilmiş; ek karara karşı davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 21.10.2024 tarihli ve 2024/8532 Esas, 2024/7632 Karar sayılı kararı ile, “karar düzeltme kanun yolu başvurusunu inceleme görevinin Yargıtay’a ait olduğu” gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin 28.05.2024 tarihli ek kararının kaldırılmasına, 6100 sayılı Kanun hükümleri uyarınca karar düzeltme yolu bulunmamasına göre karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekili 06.12.2024 tarihli Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna hitaben yazılmış dilekçesi ile temyiz inceleme talebinde bulunmuş, bunun üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 13.01.2025 tarihli ve 2025/102 Esas, 2025/112 Karar sayılı kararı ile davacı vekilinin “Hukuk Genel Kuruluna hitaben yazdığı dilekçe ile karar düzeltme isteminde bulunmuş olduğundan, talebin değerlendirilmesi için dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine” karar vermiştir.

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Talep ziynet alacağı istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesi “(1) Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.

(2) Bölge adliye mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir bölge adliye mahkemesine gönderilir.

(3) Bölge adliye mahkemesi, 344 üncü madde uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir.

(4) Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

(5) İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.

(6) (Ek: 17/4/2013-6460/1 md.) Davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen kararın temyiz incelemesi, her hâlde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır.

(7) Hukuk Genel Kurulunun verdiği karara uymak zorunludur” hükmünü taşımaktadır.

Yukarıda yer verilen düzenleme uyarınca Yargıtay Hukuk Genel Kurulu; Yargıtay Özel Dairesinin bozma kararı üzerine İlk Derece veya Bölge Adliye Mahkemesince direnme kararı verildiği takdirde ya da davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen karar bakımından temyiz incelemesi yapmakla görevlidir.

Eldeki dosyanın incelenmesinde; 6100 sayılı Kanun maddeleri ile hüküm altına alınan şekilde Hukuk Genel Kurulunca yapılabilecek herhangi bir işlemin bulunmadığı, böyle olunca dosyanın işlemsiz olarak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi gerektiği anlaşılmıştır.