Karar metni, AYM Kararlar Bilgi Bankası kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.
Karar Metni
GİZLİLİK TALEBİ KABUL
TÜRKİYE CUMHURİYETİ
ANAYASA MAHKEMESİ
BİRİNCİ BÖLÜM
KARAR
A. A. BAŞVURUSU
(Başvuru Numarası: 2014/1357)
Karar Tarihi: 22/6/2017
BİRİNCİ BÖLÜM
KARAR
I. BAŞVURUNUN KONUSU
1. Başvuru, hakkında bilişim sistemlerinin kullanılması
suretiyle hırsızlık suçundan yürütülen yargılama sonucunda yetersiz delillerle
mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiği
iddialarına ilişkindir.
II. BAŞVURU SÜRECİ
2. Başvuru 3/2/2014 tarihinde yapılmıştır.
3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön
incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.
4. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm
tarafından yapılmasına karar verilmiştir.
5. Bölüm Başkanı tarafından başvurunun kabul edilebilirlik ve
esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir.
6. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına
(Bakanlık) gönderilmiştir. Bakanlık, Anayasa Mahkemesinin önceki kararlarına ve
bu kapsamda sunulan görüşlerine atfen başvuru hakkında görüş sunulmayacağını
bildirmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
7. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve Ulusal
Yargı Ağı Projesi (UYAP) aracılığıyla erişilen bilgi ve belgeler çerçevesinde
ilgili olaylar özetle şöyledir:
8. 1985 doğumlu olan başvurucu, olay tarihinde tıp fakültesi
öğrencisi olup hâlen İstanbul’da doktor olarak görev yaptığını belirtmektedir.
9. Başvurucu ile birlikte S.G., F.P., A.A.D, Ö.Ç. ve B.A.
hakkında başlatılan soruşturma sonunda Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinde
(Mahkeme) E.2006/25 sayılı dosya ile başvurucu hakkında bilişim sistemlerinin
kullanılması suretiyle hırsızlık suçundan dava açılmıştır.
10. Mahkemenin 20/3/2012 tarihli kararı ile sanıkların üzerilerine atılı suçtan 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı
Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-e., 43. ve 62. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün
hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
11. Sanıkların temyiz talebi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin
(Daire) 26/11/2013 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesinin gerekçeleri
tekrar edilerek onama kararı verilmiştir. Karar, başvurucu tarafından 13/1/2014
tarihinde öğrenilmiştir.
12. Başvurucu 3/2/2014 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.
13. Bireysel başvuru süreci devam ederken başvurucunun 4/12/2004
tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesi kapsamındaki
17/2/2014 tarihli talebini değerlendiren Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının
28/4/2014 tarihli itirazı, ilgili Daireye sunulmuştur.
14. Dairenin 5/6/2014 tarihli kararı ile itirazın kabulü ve
önceki onama ilamının başvurucu ve B.A. yönünden kaldırılması yönünde bozma
kararı verilmiştir.
15. Bozma kararı sonrasında yeniden yapılan yargılama sonucunda
Mahkeme 4/12/2014 tarihli kararı ile beraat kararı vermiştir. Katılanın temyiz
talebi üzerine Yargıtaya gönderilen dosyanın derdest
olduğu ve kesinleşmediği anlaşılmıştır.
IV. İNCELEME VE GEREKÇE
16. Mahkemenin 22/6/2017 tarihinde yapmış olduğu toplantıda
başvuru incelenip gereği düşünüldü:
A. Başvurucunun İddiaları
17. Başvurucu; hakkında yapılan yargılamada delillerin doğru
değerlendirilmediğini, suçla ilgisinin olmamasına rağmen masumiyet karinesi
ihlal edilerek hakkında ceza verildiğini, herhangi bir suça iştiraki olmadığı
hâlde cezaların şahsiliği ilkesinin gözetilmediğini, bu nedenlerle adil
yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüş ve yeniden yargılama
talebinde bulunmuştur.
B. Değerlendirme
18. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin
Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 45. maddesinin (2) numaralı
fıkrası uyarınca bireysel başvuru yoluna başvurabilmek için olağan kanun
yollarının tüketilmiş olması gerekir (Ayşe Zıraman ve Cennet Yeşilyurt, B. No: 2012/403,
26/3/2013, § 16).
19. Ceza yargılamasında tüketilmesi gereken son başvuru yolu
temyizdir. 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesine göre hâkim veya mahkeme
tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen
kararların Yargıtayca bozulmasını isteme hakkı
yalnızca Bakanlığa tanınmıştır (Menduh Ataç,
B. No: 2013/1751, 13/6/2013, § 16). Yargıtay Cumhuriyet başsavcısının itiraz
yetkisi, kişiler için doğrudan ulaşılabilir bir yol olmayıp olağanüstü bir
kanun yolu niteliği taşıdığından tüketilmesi gereken bir yol değildir.
20. Somut olayda ise Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itirazı,
ilgili Yargıtay Ceza Dairesince incelenerek kabul edilmiştir. Olağanüstü bir
kanun yolu olan Yargıtay Cumhuriyet başsavcısının itirazının -somut olayın özel
koşullarında- geldiği aşama dikkate alındığında etkili bir yol olarak görülmesi
gerekir.
21. İtirazı inceleyen ilgili Daire 5/6/2014 tarihli kararı ile
itirazın kabulü ve başvurucu hakkındaki mahkûmiyet kararının onanmasına ilişkin
kararın kaldırılması ile Mahkeme kararının bozulması yönünde karar vermiştir.
22. Bozma sonrası yeniden yapılan yargılamada, başvurucu
hakkında beraat kararı verildiği ve dosyada kanun yolu inceleme sürecinin henüz
tamamlanmadığı anlaşılmaktadır. Mevcut hâliyle bireysel başvuru inceleme
sürecinde etkili hâle gelmiş olan olağanüstü kanun yolunun sonucunun
beklenmesi, bireysel başvurunun ikincilliği ilkesine daha uygundur.
V. HÜKÜM
Açıklanan gerekçelerle;
A. Kamuya açık belgelerde başvurucunun kimliğinin gizli
tutulması talebinin KABULÜNE,
B. Başvurunun başvuru
yollarının tüketilmemesi nedeniyle KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA,
C. Yargılama giderlerinin başvurucu üzerinde BIRAKILMASINA
22/6/2017 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.
Başkan
:
Burhan ÜSTÜN
Üyeler
:
Nuri NECİPOĞLU
Kadir ÖZKAYA
Rıdvan GÜLEÇ
Yusuf Şevki HAKYEMEZ
Raportör
:
Abuzer YAZICIOĞLU
Başvurucu
:
A. A.
Vekili
:
Av. Murat Volkan DÜLGER
Anayasa Mahkemesi Birinci Bölüm, E. 2014/1357, 22 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: AYM Kararlar Bilgi Bankası