Danıştay 10. Daire E.1997/2845 K.1998/2541

… A.Ş. Sözleşmeli Personel Yönetmeliğinin 116.maddesinin ikinci fıkrasında, "5434 sayılı Kanuna göre sosyal güvenlik açısından T.C.Emekli Sandığı İştirakçiliğini sürdürmesi nedeniyle Sandıkça emekli aylığı bağlanan personele veya kanuni mirasçılarına emekli aylığı ödenmesine esas aylığı ile en son sözleşme ücreti arasındaki fark, sözleşmeli statüde geçen her tam yıl için hesaplanmak suretiyle ayrıca işsonu tazminatı olarak ödenir," hükmüne yer verilmiştir.

Aktarılan düzenlemeye göre, ilgililerin emekliye ayrılmaları halinde kendilerine, ölmeleri halinde kanuni mirasçılarına emekli ikramiyesinden ayrı olarak kurumca iş sonu tazminatı ödenmektedir. Diğer bir ifadeyle, işsonu tazminatı emeklilik ikramiyesinin içinde yer alan bir ödeme niteliğinde değildir.

Bu durumda, iş sonu tazminatına hak kazanan sözleşmeli personelin, hak kazandığı tarihten itibaren genel zamanaşımı süresi içinde 2577 sayılı Yasanın 10.maddesi kapsamında idareye başvurarak, istemlerinin kısmen, tamamen veya zımnen reddi halinde altmış günlük idari dava süresi içinde dava açmaları mümkündür.

Temyize konu idare mahkemesi kararında; dava konusu,emekli ikramiyesinin eksik ödenmesi olarak kabul edilmek suretiyle dava açma süresi emekli ikramiyesinin ödendiği tarihten itibaren başlatılmıştır. Oysa, yukarıda da belirtildiği gibi, işsonu tazminatının ayrıca ödenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, davacıya işsonu tazminatı olarak hiç bir ödeme yapılmadığı ve davacının da bu yönde bir başvurusu olmadığı dikkate alınarak 2577 sayılı Yasanın 10.maddesi kapsamında dava açma süresinin değerlendirilmesi gerekeriken, emekli ikramiyesinin ödendiği tarihten itibaren 2577 sayılı Yasanın 11.maddesine göre dava açılmadığı veya idareye başvurulmadığı gerekçesiyle davayı süre aşımı yönünden reddeden mahkeme kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle bozulması gerektiği düşünülmüştür.

Danıştay Savcısı : …

Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49.maddesinin 1.fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp idare mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin reddiyle idare mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Onuncu Dairesince gereği düşünüldü:

Dava, sözleşmeli personel olarak davalı idarede görev yapmakta iken emekliye ayrılan davacının davalı kurum Sözleşmeli Personel Yönetmeliğinin 116. maddesi uyarınca iş sonu tazminatı tutarı olan 156.000.000 liranın faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

... İdare Mahkemesince; dava dosyasının incelenmesinden, davacının1.7.1994 tarihinde emekli olduğunun ve emekli aylığının bağlandığının, davanın ise, 24.4.1995 tarihinde iş sonu tazminatının ödenmesine karar verilmesi istemiyle açıldığının anlaşıldığı, bu durumda,2577 sayılı Yasanın 7. ve 11. maddeleri uyarınca, davacının emekli aylığının bağlandığı tarihten itibaren altmış gün içinde dava açması veya davalı idareye başvurması gerekirken, bu süreyi geçirdikten sonra 24.4.1995 tarihinde açılan davada süre aşımı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Davacı; davanın emekli ikramiyesinin eksik ödenmesinden dolayı değil, Petrol Ofisi A.Ş. Sözleşmeli Personel Yönetmeliğinin 116.maddesinde düzenlenen iş sonu tazminatının ödenmemesinden dolayı açıldığını, dava açma süresinin emeklilik tarihine göre değerlendirilmesinin hukuka aykırı olduğu iddialarıyla anılan kararın temyizen incelenip bozulmasını istemektedir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 12. maddesinde, ilgililerin haklarını ihlal eden bir idari işlem dolayısıyla idare mahkemelerine doğrudan doğruya tam yargı davası veya iptal ve tam yargı davalarını birlikte açabilecekleri gibi ilk önce iptal davası açarak bu davanın karara bağlanması üzerine, bu husustaki kararın veya kanun yollarına başvurulması halinde verilecek kararın tebliği veya bir işlemin icrası sebebiyle doğan zararlardan dolayı icra tarihinden itibaren dava süresi içinde tam yargı davası açabilecekleri, bu halde de 11. madde uyarınca idareye başvurma hakkının olduğu, hükme bağlanmıştır.

Dava dosyanının incelenmesinden, davacının davalı kurumdan 1.7.1994 tarihinde emekli olduğu, davanın ise, 24.4.1995 tarihinde, emeklilik sonucu yapılması gereken ödemelerin eksik tahakkuk ettirildiği ileri sürülerek Sözleşmeli Personel Yönetmeliğinin 116. maddesi uyarınca ödenmesi gereken 156.000.000 TL iş sonu tazminatının tahsili istemiyle açıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda davacı, iş sonu tazminatının ödenmesi yolunda 2577 sayılı Yasanın 10 ncu maddesi uyarınca herhangi bir başvuruda bulunmadan ve bu başvuru üzerine idarece işlem tesisini beklemeden dava açtığına göre emekli olduğu tarihte iş sonu tazminatının ödenmeyeceğini öğrendiğinin kabulü gerekir. Bu itibarla, iş sonu tazminatının ödenmemesi yönündeki işlem dolayısıyla uğranılan zararın tazmini istemiyle doğrudan doğruya açılan tam yargı davası niteliğindeki bu davanın da 2577 sayılı Yasanın yukarıda yer verilen 12. maddesi uyarınca 1.7.1994 tarihinden itibaren 60 gün içinde açılması gerekirken, bu süre geçirilerek 24.4.1995 tarihinde açılan davada süre aşımı bulunmaktadır.