Danıştay 10. Daire E.2015/5405 K.2020/6469

Dava konusu istem: Davacı tarafından, yetiştirdiği 1987 adet koyun ile ilgili olarak 2012 yılı damızlık koyun-keçi destekleme priminin tarafına ödenmesi istemiyle yaptığı başvuru sonucunda yalnızca 268 adet hayvan için destekleme ödendiği, kalan 1719 hayvan için de destekleme ödemesi yapılması gerektiği gerekçesiyle idareye yaptığı başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali ile ödenmeyen destek priminin başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının yetiştirdiği 1987 adet koyun için hayvancılık 2012 yılı destek priminin tarafına ödenmesi istemiyle yaptığı başvurunun dava konusu işlemle "kayıt sisteminde ismi bulunmadığı" gerekçesiyle reddedildiği, Mahkemece yapılan … tarihli ara karar üzerine gönderilen bilgi ve belgelerden; davacının yetiştirdiği 268 adet koyun için başvuruda bulunduğu ve icmal listelerinde de 268 adet hayvan için ismininin yer aldığı,

1987 adet hayvanı olduğundan bahisle icmal listelerine yönelik herhangi bir itirazda bulunmamış olması nedeniyle 1987 adet koyun için destek ödemesi yapılması istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, yetiştirdiği tüm hayvanlar için küpe alımı yaptığı, hayvanların küpe kontrol ve kayıt işlemlerinin il müdürlüğü tarafından yapıldığı, destekleme ödemelerinin banka hesabına yatırılması ile durumdan haberdar olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI :Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.