Danıştay 10. Daire E.2016/11346 K.2021/2615

Dava konusu istem: Davacı tarafından işletilen otel faaliyet konulu işyerinin 60 gün süreyle kapatılmasına ilişkin Altındağ Kaymakamlığı Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonu'nun … tarih ve … sayılı kararının … maddesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı tarafından işletilen … adlı işyerinin, gerçek amacı dışında kullanılarak işyerinde fuhuş yapıldığının tespit edildiği, olay tarihinden sonra gerçekleştirilen iş yeri devrinin ceza yaptırımlarının uygulanmasını önleme amacına yönelik olduğu,

işletmenin devamı niteliğindeki devirlerle işletmecinin ya da işletme ünvanının değiştirilmesinin, yasak olan eylemleri işleyen iş yerlerine müeyyide uygulanmasına engel olmayacağı, Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü'nün 104. maddesi uyarınca işyerinin 60 gün süre ile kapatılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, somut tespit bulunmaksızın tesis edilen dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu, davanın reddi yolunda verilen İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.