Danıştay 10. Daire E.2016/11465 K.2021/1875

Dava konusu istem: Davacı tarafından, maliki olduğu İstanbul İli, … Mahallesi, … Caddesi, … Sitesi, No:…, … Blok, K:…, D:… adresindeki taşınmazın üç ay süre ile kapatılmasına ilişkin İstanbul Valiliği Zührevi Hastalıklar Fuhuşla Mücadele Komisyonu Başkanlığının … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin 27/05/2015 tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava dosyasındaki bilgi ve belgeler ile olayla ilgili şahısların ifadelerinin tetkikinden yola çıkılarak davacının İstanbul ili, … İlçesi, … Mah. … Konutları … Blok D:… sayılı adresinde para karşılığı fuhuş yapıldığı gerekçesiyle dava konusu işlem tesis edilmiş ise de; dosyada bulunan 12/12/2014 tarihli olay tespit tutanağından da anlaşıldığı gibi, davacının kiracısı olan şahsın taşınmazı başka birine günlük kiralaması esnasında bu olayın meydana geldiği, bu tutanak dışında somut bir tespitin yapılmadığı, bu nedenle dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, mevzuat hükümlerinde gizli fuhuş yapılan yerlerin komisyon kararı ile kapatılabilmesi için mülk sahibinin katkı ve bilgisinin bulunmasına ilişkin şartın aranmadığı, gizli fuhuş yapıldığının sabit olduğu, amacın fuhuş yapılmasının ve zührevi hastalıkların engellenmesi olduğu, taşınmaz malikinin gerekli dikkat ve özeni göstermekle yükümlü olduğu belirtilerek İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.