Danıştay 10. Daire E.2016/12872 K.2021/2054

Dava konusu istem: Davacının, … Mahallesi, … Bulvarı, … Sokak, … Apartmanı, K:…, .../ ... adresinde bulunan konutunun Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü'nün 95 ve 104. maddeleri uyarınca 30 gün süre ile kapatılmasına dair Adana Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonunun … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesinin 11/04/2016 tarih ve E:2015/7354, K:2016/2611 sayılı bozma kararına uyularak verilen ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyon Başkanlığınca alınan kapatma kararının, konuyla ilgili Tüzüğün 92. maddesinin açık hükmü gereğince vali tarafından onaylanması gerekmekte iken vali yardımcısı tarafından onaylandığı, anılan düzenlemeyle mahallin en büyük mülki amirine verilen onay yetkisinin, vali yardımcısı tarafından kullanılarak tesis edilen işlemde yetki yönünden hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin şekli eksiklik sebebiyle mevzuata aykırı bir biçimde verildiğine hükmedilmişse de; idari yöndeki bu şekli eksikliğin her zaman giderilebilecek nitelikte olması ve şekli hatanın tamamlanabileceği hususları göz önüne alındığında esas yönünden haklı olan kapatma kararının kamu yararı gözetilerek amaca uygun bir biçimde verildiğinin açık olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Savunma dilekçesi temsil yetkisi bulunmayan avukatlarca verilmiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesinin 11/04/2016 tarih ve E:2015/7354, K:2016/2611 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyize konu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.