Danıştay 10. Daire E.2016/16035 K.2021/2375

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Şırnak Emniyet Müdürlüğü kadrosunda polis memuru olarak görev yapmakta iken 28/03/2003 tarihinde teröristlerin açtığı ateş sonucunda yaralanması ve sonrasında malulen emekliye ayrılması nedeniyle uğradığı zararın karşılığı olarak 480.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 500.000,00 TL tazminatın kusursuz sorumluluk ilkesine göre olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince mahkemelerinin daha önceki kararının temyiz incelemesi sırasında Danıştay Onuncu Dairesinin 18/12/2014 tarih ve E:2014/4684, K:2014/7956 sayılı kısmen onama kısmen bozma kararı üzerine bozma kararına uymak suretiyle verilen, … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla;

davacının polis memuru iken uğramış olduğu terörist saldırı sonucunda yaralanması ve vazifesini yapamayacak derecede malül olmuş olması nedeniyle 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca davacıya görevdeki emsali polis memurunun maaşından az olmamak kaydıyla, bir başka ifade ile görevdeki emsali polis memurunun görev aylığı kadar vazife malüllüğü aylığı bağlandığı,

görev aylığı ile vazife malüllüğü aylığının miktarına ilişkin bilgiler ile davacıya sözü edilen Kanun uyarınca 30 hizmet yılı varmış gibi emekli ikramiyesi, 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun uyarınca nakdi tazminat ve 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu'nun Ek 79. maddesi uyarınca tütün ikramiyesinin ödenmiş olması ve davacının muhtemel ömrünün sonuna kadar vazife malüllüğü aylığını almaya devam edeceği ve bu dönemde de tütün ikramiyesi alacağı dikkate alındığında, davacının aktif ve pasif dönemde maddi bir zararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş;

vekalet ücreti yönünden ise işbu tam yargı davasının açıldığı tarih itibarıyla idarî yargılama hukukunda ıslah kurumunun bulunmaması nedeniyle dava dilekçesinde istenen maddî tazminat tutarının 480.000,00 TL olarak gösterildiği, tümüyle reddedilen bu tutar üzerinden nispî vekâlet ücreti takdir edilmesi hâlinde ortaya çıkan tutarın mahkemeye erişim hakkını da içeren adil yargılanma hakkının orantısız ve özüne dokunur bir biçimde sınırlandırılması ve ihlâli anlamına geleceği düşüncesiyle,

Anayasa'nın 90. maddesinin son fıkrasının atıfta bulunduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesi ile bu maddeye ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi kararları uyarınca, davalı idare lehine (nispî değil) maktu vekâlet ücretine hükmedilmiştir.

TEMYİZ_EDEN DAVACININ_İDDİALARI : Davacı tarafından, İdare Mahkemesi tarafından Danıştay Onuncu Dairesi tarafından verilen bozma kararları üzerine yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu hazırlanan raporlarda, 84.180,71 TL ve 61.838,50 TL maddi zarar hesaplaması yapıldığı halde, Danıştay Onuncu Dairesinin 18/12/2014 tarih ve E:2014/4684, K:2014/7956 sayılı kararına uyulmak suretiyle verilen İdare Mahkemesi kararında, bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın, bağlanan aylık ve yapılan ödemelerin maddi zararı karşıladığı şeklinde farazi bir değerlendirmeyle maddi tazminat talebinin reddedilmesinin hukuka aykırı olduğu belirtilerek İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ_EDEN DAVALININ_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, 480.000,00 TL tutarında maddi tazminat talebinin tamamı reddedilmesi karşısında vekalet ücretinin maktu olarak verildiği, idarelerinin harçtan muaf olması nedeniyle 1366,00 TL tutarında karar harcının davalı idareden alınarak davacıya verilmesinin hukuka aykırı olduğu belirtilerek İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Davalı idare tarafından, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin 1. fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 18/12/2014 tarih ve E:2014/4684, K:2014/7956 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyize konu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.