KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/16503 E., 2021/2554 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2021
- Esas No
- 2016/16503
- Karar No
- 2021/2554
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
396 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2011/10 dönemi katma değer vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmektedir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; ihtilaflı dönemlerde davacının fatura aldığı mükellef hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitlere göre düzenlenen faturaların sahte olduğu anlaşıldığından cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, Vergi Mahkemesince fatura aldığı mükellefe ait vergi tekniği raporları incelenerek sonuca varılmış ise de mükelleften aldıkları emtiaları sattıklarını, bu alım ve satımlara ilişkin sipariş belgelerinin, faturaların, sevk irsaliyelerinin, depo fişlerinin, çeklerin ve banka dekontlarının mahkemeye sunulduğu ancak vergi inceleme raporunun ve mahkemeye sunulan belgelerin tam olarak incelenmediği, alımların gerçek olduğu, mükellefin vergi mevzuatına aykırı fiillerinin kendileri için bağlayıcı olmadığı, kusurlarından sorumlu tutulamayacağı belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/16503, K. 2021/2554, 29 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama