Danıştay 10. Daire E.2016/2990 K.2021/1631

Dava konusu istem: Emekli belediye başkanı olan davacı tarafından, tarafına hususi damgalı pasaport verilmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin İzmir Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 09/10/2015 tarih ve E:2012/2956, K:2015/4249 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle verilen ...

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; büyükşehir, il ve ilçe belediye başkanı olmaması, ayrıca belediye başkanlarının derecelendirilmiş bir kadrosu da bulunmaması karşısında, davacının 5682 sayılı Pasaport Kanunu'nun işlem tarihinde yürürlükte bulunan şekliyle 14/A maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği, öte yandan, davacının salt Emekli Sandığı ile ilgisinin devam ettirilmesi suretiyle emeklilik keseneğine esas aylığının birinci derecede olmasından dolayı hususi damgalı pasaport almasının da mümkün olmadığı,

bu nedenle davacının hususi damgalı pasaport verilmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, 5682 sayılı Kanun'un 10/09/2014 tarih ve 6552 sayılı Kanun ile değişik 14. Maddesinde; kamu görevlileri ile birinci derece kadro ile emekliliğe hak kazanmış olan belediye başkanlarına hususi damgalı pasaport verileceğinin düzenlendiği, mevzuat değişikliği dikkate alınmadan karar verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, haksız ve hukuki dayanağı bulunmayan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY_TETKİK_HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile bozma kararına uyulmak suretiyle verilen İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.