Danıştay 10. Daire E.2017/1722 K.2021/5398

1- … 2- … 2- VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN_KONUSU : Davacılar murisinin, 27/07/2008 tarihinde İstanbul ili Güngören ilçesinde yasadışı terör örgütü mensuplarınca gerçekleştirilen bombalı eylem sonucu yaralanarak sakat kaldığından bahisle, olay nedeniyle duyulan elem ve ıstırap karşılığı 20.000,00 TL manevi tazminat ile maddi zarar karşılığı 45.000,00 TL maddi tazminatın, dava açma tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda,.

İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:… , K:… sayılı davanın süre yönünden reddine ilişkin kararının Danıştay Onuncu Dairesi'nin 25/04/2016 tarih ve E:2015/3011, K:2016/2308 sayılı kararı ile bozulması üzerine Mahkemelerince bozma kararına uyulmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın dava açma tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi diğer talepler yönünden davanın reddi yolunda verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararın kabule ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, idarenin kusurlu ya da kusursuz sorumlu olduğuna dair açıklamaya yer verilmediği, herhangi bir istihbari veri de bulunmadığından kusurlu sorumluluktan bahsedilemeyeceği, kusursuz sorumluluğun şartlarının da oluşmadığı, eylem ile manevi zarar arasındaki illiyet bağının zarara uğrayan ile terör saldırısını gerçekleştiren kişiler arasında kurulabileceği iddialarıyla temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacılar tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın kabule ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.