Danıştay 10. Daire E.2017/2748 K.2022/1723

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdare Dava Dairesince davalının istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 6360 sayılı Kanun ile Bursa İl Özel İdaresi'nin kaldırıldığı, 5216 sayılı Kanun uyarınca kaynak sularının kiralanması yetkisinin kendilerine geçtiği, Büyükşehir Belediye İdaresinden 167 sayılı Kanun hükmüne göre pay talep edilmesinin mümkün olmadığı, dava konusu işlem tesis edilmeden önce İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğünden alınan görüşte de Büyükşehir Belediyelerinin sınırı il mülki sınırı olduğundan belediyelere pay verilmemesi gerektiğinin belirtildiği, İçişleri Bakanlığının 6360 sayılı Kanun'un uygulanması ile ilgili tereddütleri gidermeye yetkili olduğu, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, davalı idarenin 167 sayılı Yeraltı Suları Hakkında Kanun'un 4. maddesinin, 3. fıkrasında yer alan "Tahsil edilen kira gelirinden; yer altı veya kaynak suyunun çıktığı yer, köy sınırları içinde ise o yerdeki köy tüzel kişiliğine %15, belediye sınırları içinde ise ilgili belediyeye % 25 oranında pay verilir." hükmünün Anayasa'nın 127. maddesine aykırı olduğu yönündeki Anayasa'ya aykırılık iddiası ciddi görülmeyerek, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra,

her ne kadar istinaf mahkemesince "kesin olarak" karar verilmişse de, İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin (b) bendi uyarınca, konusu yüz bin Türk lirasını aşan idari işlemlerden kaynaklanan davaların temyize tabi olduğu anlaşılmakla gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.