KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2017/3001 E., 2022/2287 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2022
- Esas No
- 2017/3001
- Karar No
- 2022/2287
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Bakanlığı
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile dairemize gönderilen Kapatılan Askeri Yüksek İdare Mahkemesi 2. Daire Başkanlığının ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının davanın reddine ilişkin kısmı ile yargılama giderlerine ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Karar Metni
567 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Davanın konusu
Davacı tarafından, Kara Kuvvetleri Komutanlığı Destek Kıtaları Grup Komutanlığı emrinde askerlik hizmetini yerine getirdiği dönemde, 02/08/2011 tarihinde aynı birlikte görev yapan bir başka askerin yaptığı şaka neticesinde dengesini kaybederek yatmakta olduğu ranzanın yanındaki açık pencereden 1. kat hizasında bulunan sundurma üzerine düşerek yaralandığı, tedavisi sonunda Ankara Gülhane Askeri Tıp Akademisi'nin ... tarih ve ... sayılı raporu ile askerliğe elverişli olmadığına karar verildiği ileri sürülerek 10.000,00 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: (Kapatılan) Askeri Yüksek İdare Mahkemesi ... Daire Başkanlığınca; dava konusu olayda hizmetin kurulması ve işletilmesinden kaynaklanan idareye yüklenebilecek hizmet kusurunun bulunduğu, Mahkemelerinin ara kararı ile davacının sevk edildiği GATA K.lığı Adli Tıp Ana Bilim DAlı Başkanlığınca yapılan muayenesi sonucunda davacının %41,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin belirlendiği,
Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Primsiz Aylıklar Daire Başkanlığının 15/07/2014 tarihli yazısı ile davacının vazife malullüğü kabul edilerek hakkında 5434 sayılı Yasanın ilgili hükümlerinin uygulanmasının uygun olacağı kararı üzerine 01/08/2013 tarihinden itibaren aylık bağlandığı, aynı Yasa'nın Ek 79. maddesi kapsamında tütün ikramiyesi ödendiği, Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde davacının karşılanmamış maddi zararının bulunmadığının belirlendiği,
dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporu hükme esas alınabilir nitelikte bulunarak davacının maddi tazminat isteminin reddine, dava konusu olayın oluş şekli, niteliği, davacının çektiği acı ve ıstırabın kısmen de olma karşılanabilmesi için takdiren 40.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, dava konusu olay nedeniyle yapılan ödemelerin yarar kabul edilerek maddi zararının bulunmadığı gerekçesiyle maddi tazminat istemlerinin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, taraflar lehine hesaplanan vekalet ücretinin hatalı olduğu, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 1. maddesi hükmü gereğince, Askeri Yüksek İdare Mahkemesi'nin kapatılmasıyla Danıştay'a ve idare mahkemelerine gönderilen dosyalara ilişkin uyuşmazlıkların çözümünün, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na tabi olması nedeniyle işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2017/3001, K. 2022/2287, 20 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama