Danıştay 10. Daire E.2017/3033 K.2022/813

İstemin_konusu

Davacı tarafından, 2001 ve 2002 yılı Ocak ve Şubat ayları gayri safi hasılatından tahsil edilen tutarların terkini ve hazine payı olarak ödenen 2001 yılı için toplam 429.621.927,785 TL ve 2002 yılı için 86.189.609,999 TL’nin yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle açılan davada, ….

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının kesinleşmesi üzerine davalı idarece ödenen 86.189,61 TL'nin, 42.202,15 TL'lik kısmı için 28/02/2002 tarihinden 07/06/2010 tarihine kadar. 43.987,46 TL'lik kısmı için ise 25/03/2002 tarihinden 07/06/2010 tarihine kadar idarenin tasarrufunda olduğu döneme ilişkin yasal faizin ödenmesi istemiyle açılan dava sonucunda,.

İdare Mahkemesince davanın kabulü yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, kesinleşen …. İdare Mahkemesinin kararında faize hükmedilmediği, bu nedenle faizin ödenmemesi yönünde kesin hüküm bulunduğu, asıl alacak ve buna bağlı olan faizin zamanaşımına uğradığı belirtilerek İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.