KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2018/2002 E., 2022/5585 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 30 Kasım 2022
- Esas No
- 2018/2002
- Karar No
- 2022/5585
- Temyiz eden (davacı)
- … Sanayi A.Ş.
- Vekili
- Av. …
- Temyiz eden (davalı)
- … Bakanlığı / ANKARA
- Vekili
- Hukuk Müşaviri …
- İstemin_konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Davanın_konusu
- Çiğ süt destekleme uygulaması kapsamında 2013 Ocak - 2014 Haziran dönemi için süt tozu destekleme birim fiyatının belirlenmesine ilişkin olarak yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile 1.049.209 kg çiğ sütten doğan destekleme priminin 3,00 TL/kg esasına göre 14/01/2015 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte hesaplanarak ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
604 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla dava reddedilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; tarafların istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI
I- Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararında herhangi bir gerekçeye yer verilmediği, kararın eksik inceleme sonucu verildiği, iddialarının karşılanmadığı, davalı idarenin takdir yetkisini keyfi olarak kullanamayacağı; II- Davalı idare tarafından, mahkemece idareleri lehine nispi vekalet ücreti yerine maktu vekalet ücretinin ödenmesine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuş olup davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Davacının temyiz isteminin süresinde olmadığı gerekçesiyle reddi gerektiği; davalı idarenin temyiz isteminin Bölge İdare Mahkemesi kararının vekalet ücretine ilişkin kısmının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
I- Davacının Temyiz İsteminin İncelenmesi
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değişik 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren 30 (otuz) gün içinde temyiz edilebileceği.
48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması hâlinde kararı veren mercinin temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili mercinin bu kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; aynı maddenin 7. fıkrasında, temyizin kanuni süre içinde yapılmadığının anlaşıldığı hâllerde 6. fıkrada sözü edilen kararın dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesi ve kurulunca kesin olarak verileceği hükümlerine yer verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden; temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının, davacıya 18/12/2017 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, davacı tarafından bu karara karşı yukarıda anılan maddede belirtilen otuz günlük süre içerisinde, en geç 17/01/2018 tarihinde temyiz isteminde bulunulması gerekirken, temyiz dilekçesinin 18/01/2018 tarihinde İdare mahkemesi kaydına girdiği görüldüğünden, söz konusu maddede belirtilen otuz günlük temyiz isteminde bulunma süresi geçirildikten sonra yapılan temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddi gerekmektedir.
II- Davalı İdarenin Temyiz İsteminin İncelenmesi
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın davalı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2018/2002, K. 2022/5585, 30 Kasım 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama