Danıştay 10. Daire E.2018/3004 K.2022/4622

2- … Bakanlığı / ANKARA

VEKİLİ

Hukuk Müşaviri …

DİĞER DAVALI

… Vergi Dairesi Müdürlüğü / …

KARŞI TARAF (DAVACILAR) : … mirasçıları 1- … 2- …

İSTEMİN_KONUSU :.Davacı tarafından, uluslararası fuar teşvik ödemesinin geri istenilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, Danıştay Onuncu Dairesinin 29/05/2017 tarih ve E:2016/2412, K:2017/2711 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle ... İdare Mahkemesince dava konusu işlemin iptali yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : … İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterliği tarafından, yurt dışındaki organizatöre yapılan ödemenin mevzuata aykırı olarak üçüncü şahıs tarafından yapıldığı; Ticaret Bakanlığı tarafından, fuarın gerçekleştiği tarihte 2001/4 sayılı Tebliğ'in yürürlükte olmasına rağmen Mahkeme kararında, 2004/6 sayılı Tebliğ hükümleri uyarınca karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, fuar katılım ödemesinin davacı adına ödeme yapma yetkisi olmayan üçüncü bir şahıs tarafından yapılmasının anılan Tebliğ'e aykırı olduğu belirtilerek İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacılar tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Temyiz incelemesine konu İdare Mahkemesi kararında Yurt Dışı Fuar Teşvikinin geri istenilmesine ilişkin 2004/6 sayılı Tebliğ hükümleri uyarınca değerlendirme yapılmışsa da, dava konusu işlemin 2001/4 sayılı Yurt Dışında Milli veya Bireysel Düzeyde Gerçekleştirilen Fuar Katılımlarının Desteklenmesine İlişkin Tebliğ ile Yurt Dışında Bireysel Düzeyde Gerçekleştirilen Fuar Katılımlarının Desteklenmesi Hakkında 36 numaralı sirküler uyarınca tesis edildiği görülmüş olup; bu durum, anılan düzenlemelerin aynı hükümleri ihtiva etmesi nedeniyle, mahkemece yapılan değerlendirme ve bu değerlendirme neticesinde ulaşılan sonucun hukuka aykırı hale gelmesine yol açmamaktadır.

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.