KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2018/5400 E., 2022/4871 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 31 Ekim 2022
- Esas No
- 2018/5400
- Karar No
- 2022/4871
- Temyiz eden (davalı)
- ... Kaymakamlığı
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
Aydın ili, Nazilli ilçesi, ... Köyünde ... Kayıt Sistemine kayıtlı çiftçi olan davacı tarafından, 2011 yılı kütlü pamuk fark destekleme ödemesinin 166.940 kg üzerinden yapılması istemiyle yapılan ... tarihli başvurunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı Nazilli ilçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü işlemi ile bu işleme dayanak ... tarih ve .. sayılı Nazilli İlçe Komisyon Kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, .... İdare Mahkemesince, Dairemizin 30/03/2016 tarih ve E:2013/7888, K:2016/1797 sayılı bozma kararına uyularak, dava konusu işlemlerin iptali yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacı tarafından sunulan makbuzların tamamının desteklemeye tabi olmadığı, pamuk ekili arazide %30 ve üzeri zarara uğradığının davacının kendi beyanı ile sabit olduğu, dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2018/5400, K. 2022/4871, 31 Ekim 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama