Danıştay 10. Daire E.2019/10680 K.2023/8877

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.

Mahkemelerince mahallinde gerçekleştirilen keşif neticesinde düzenlenen 08/03/2018 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazda % 12 değer kaybı oluştuğu, 206.052,60 TL değer kaybı tutarının belirlendiği, bilirkişi raporunun hükme esas alınabilir nitelikte bulunduğu belirtilerek ve davacılar tarafından verilen miktar artırım dilekçesi gözetilerek oluşan değer kaybının idarenin kusursuz sorumluluğu ilkesi uyarınca karşılanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüyle 206.052,60 TL maddi tazminatın 5.000,00 TL'sine dava tarihi olan 29/06/2017 tarihinden,

201.052,60 TL'sine miktar artırım dilekçesinin idareye tebliğ edildiği 19/03/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesi 3. fıkrası uyarınca davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, idarelerinin hizmet kusuru bulunmadığı gibi kusursuz sorumluluklarını gerektirecek bir durumun da bulunmadığı, değer kaybı zararı belirlenirken arsa değerinin ve yapı değerinin ayrı ayrı hesaplanmasının hatalı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.