Danıştay 10. Daire E.2019/12431 K.2023/8326

Davanın_konusu

Davacı sahip ve mesul müdürlüğünde, Düzce ili (İdare Mahkemesi ile Bölge İdare Mahkemesi kararında sehven Bolu ili olarak yazılmıştır.), Akçakoca ilçesi, ... Mahallesi, No:... adresinde faaliyet gösteren ... Eczanesi'nin muvazaalı olarak işletildiğinden bahisle ruhsatnamesinin iptali ile eczacının 5 yıl süreyle eczane açamayacağına dair Düzce Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve E-... sayılı işlemi ile anılan işlemin bildirilmesine ilişkin Düzce Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve E... sayılı işleminin iptali istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; davalı idarelerden Düzce Valiliğinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı Düzce Valiliği tarafından, muvazaya yönelik başlatılan araştırma neticesinde alınan ifadelerin eczanenin fiili durumu hakkında bilgi verdiği, eczanenin sahip ve mesul müdürü olan davacının eczanesinde sürekli bulunmadığı, eczacılık faaliyetiyle ilgili işlemlere hakim olmadığı, eczanenin sahibi ve mesul müdürünün eczacı olması zorunluluğu bulunduğu, davacının diplomasını kullandırması ya da eczacı olmayan birisiyle ortaklık yapmasının muvazaalı eczacılık faaliyeti kapsamına girdiği, tesis edilen işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından, hukuki dayanağı bulunmayan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.