Danıştay 10. Daire E.2019/4580 K.2021/4323

İstemin_konusu

Davacı tarafından, Zonguldak Atatürk Devlet Hastanesinde çalışan bazı personelin 2009/3-2011/7. dönemlerine ilişkin ek nitelikteki aylık prim ve hizmet belgelerinin süresi içinde kuruma verilmediğinden bahisle 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesi uyarınca 43.434,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin Zonguldak Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Karaelmas Sosyal Güvenlik Merkezi'nin … tarih ve …sayılı işlemi ile bu cezaya yapılan itirazın reddine ilişkin … tarih ve …sayılı işlemin iptali ile indirimli olarak ödenen 32.575,50 TL'nin yasal faiziyle iadesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda.

İdare Mahkemesince dava konusu işlemin iptali ile 32.575,50 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya iadesi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, aylık prim ve hizmet belgelerinin belirtilen tarihlere kadar verilmemiş ve karşılığı sigorta primlerinin de ödenmemiş olduğu dikkate alınarak, her bir belge dolayısıyla ikişer kat asgari ücret tutarında idari para cezası uygulanacağı öngörüldüğünden işverenin iş yerine uygulanan idari para cezasına ilişkin işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulunun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.