Danıştay 10. Daire E.2019/4755 K.2021/3945

İstemin_konusu

Davacıya ait iş yerinde çalışan işçilerin aylık prim ve hizmet belgelerinin süresinde verilmemesi nedeniyle 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesi uyarınca 50.220,00 TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile bu cezanın kaldırılması istemiyle yapılan başvurunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı itiraz komisyonu kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, çalışanların bahsettiği bankaya yatırılan ücretlerden ayrı olarak kendilerine elden de ücret ödenmesi durumunun iş hayatında sıklıkla karşılaşılan bir durum olduğu, bu beyanların yalan olmasının da hayatın olağan akışı gereği mümkün olmadığı gerekçesiyle verilen mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu, tek yanlı beyanlara dayalı olarak düzenlenen denetleme raporunun gerçeği yansıtmadığı, kendi iddialarının araştırılmadığı, bordroların ihtirazi kayıtla imzalanıp imzalanmadığı araştırılmadan verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.