KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/4782 E., 2021/5714 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 22 Kasım 2021
- Esas No
- 2019/4782
- Karar No
- 2021/5714
- Temyiz eden (davalı)
- … Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … Belediye Başkanlığı / …
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
İstemin_konusu
Davacının 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendi uyarınca 42.646,50 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işleme yaptığı itirazın 40.135,50 TL'lik kısım yönünden reddine dair … tarih ve … sayılı komisyon kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, … İdare Mahkemesince dava konusu işlemin iptali yolunda verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, belediyelerin 5510 sayılı Kanun'un 11. maddesinde düzenlenen bilgi ve belgeleri bir ay içinde Kuruma bildirilmekle yükümlü tutulduğu, Kanunda belirtilen "verildiği tarih" kavramının ruhsatın onay tarihi olarak anlaşılması, Kurumun gerekli denetim ve incelemeleri yapabilmesi için de ruhsatın onay tarihinden itibaren bir ay içinde bildiriminin yapılması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulunun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/4782, K. 2021/5714, 22 Kasım 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama