KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/4818 E., 2021/3946 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 7 Eylül 2021
- Esas No
- 2019/4818
- Karar No
- 2021/3946
- Temyiz eden (davacı)
- ... Gıda Maddeleri İhr. Tic. ve Taah. A. Ş.
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Başkanlığı
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
Davacı şirket tarafından, işyerindeki çalışanların fazla çalışma sürelerinin eksik tahakkukundan kaynaklanan ek aylık prim ve hizmet belgelerinin süresinde kuruma verilmemesi nedeniyle 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesi uyarınca 68.928,00 TL idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin işleme yapılan itirazın reddine dair ... tarih ve ... sayılı komisyon kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, beyana dayalı olarak düzenlenen müfettiş raporlarının hukuki anlamda geçerli olmadığı, buna ilişkin idari para cezası uygulamasının da hukuka aykırı olduğu, işçi alacakları konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği ileri sürülmektedir. KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/4818, K. 2021/3946, 7 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama