Danıştay 10. Daire E.2019/4833 K.2021/3953

İstemin_konusu

Davacı tarafından, iş yerinde çalışan bir işçinin işe giriş bildirgesi ve 2014/02-2015/01 dönemlerine ait aylık prim ve hizmet belgeleri ile diğer bir işçinin işe giriş bildirgesinin ve iş yeri bildirgesinin süresi içinde kuruma bildirilmediğinden bahisle 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 102. maddesi uyarınca 33.669,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Beyoğlu Sosyal Güvenlik Merkezinin … tarih ve …sayılı işleminin işçilerden … ile ilgili 2.403,00 TL'lik kısmı hariç kısımlarının iptali ile bu işleme karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul Sosyal

Güvenlik İl Müdürlüğü Beyoğlu Sosyal Güvenlik Merkezinin … tarih ve … sayılı işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda,. İdare Mahkemesince 33.669,00 TL idari para cezası işleminin dava konusu edilen 31.266,00 TL'lik kısmının iptali yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, idari para cezasının denetim raporu gereğince uygulandığı, cezada hukuka aykırılık ve usulsüzlük bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulunun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.