Danıştay 10. Daire E.2019/4857 K.2021/4071

İstemin_konusu

Davacı tarafından, işe giriş bildirgesi ile işten ayrılış bildirgesinin ve ek nitelikteki aylık prim ve hizmet belgelerinin süresinde kuruma verilmediğinden bahisle 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesi uyarınca 53.825,00 TL idari para cezası ile tecziye edilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlem ile bu işleme yapılan itirazın reddine yönelik … tarih ve … sayılı komisyon kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince davanın, 53.825,00 TL para cezası ile tecziye edilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlem yönünden süre aşımı nedeniyle reddi, … tarih ve … sayılı komisyon kararı yönünden ise esastan reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, İYUK 7. madde hükmüne uygun olarak 60 günlük sürede davanın açıldığı, dava konusu idari işleme karşı doğrudan dava açılmasının mümkün olduğu, idari para cezasının hukuka aykırı olarak düzenlendiği, kolluk kuvvetlerince bir takım gerçek dışı beyan ve olaylara dayanılarak şahısların iş yerinde çalıştıkları iddiası ile işlem yapıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulunun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.