Danıştay 10. Daire E.2019/4877 K.2021/4406

İstemin_konusu

Davacı şirket tarafından, 2008/09-10-11-12 ayları ile 2009/1-12 ve 2010/1-12 aylarına ait ek aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresinde Kuruma verilmediğinden bahisle 39.660,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işleme yapılan itirazın reddine dair … tarih ve … sayılı komisyon kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, …İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, talep edilen alacağın zamanaşımına uğradığı, her ne kadar Ltd. Şti. unvanına sahip olsa da ortaklarının kamu tüzel kişileri ve sivil toplum kuruluşları olduğu, dolayısıyla maaşların eksik gösterilmesi ve bundan kaynaklı prim borcunun söz konusu olamayacağı, dönemin şirket müdürü …’in şirkette çalıştığı dönemde aynı zamanda ...

Sanayici ve İşadamları Derneği’nde çalıştığı, dolayısıyla her ne kadar Şirket Ortaklar Kurulu kararıyla maaşı yüksek belirlense de o maaşı almadığı, karar defterindeki kararın uygulanmamış olmasının idari para cezası kesilmesini gerektirmeyeceği, idarenin sadece karar defterine yazılı yüksek maaşı delil sayarak varsayıma dayalı idari para cezası kesmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğu, yerel mahkemenin.

İş Mahkemesine açılan davayı bekletici mesele yaparak mahkeme kararından sonra karar verdiği halde Yargıtay’a yapılan temyiz başvurusunun sonucunu beklemesinin gerektiği, Mahkemece verilen kararda isabet olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ :…

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulunun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.