Danıştay 10. Daire E.2019/4823 K.2021/3547

Dava konusu istem: Davacı tarafından, bünyesinde çalışan işçilerin işe giriş ve işten ayrılış bildirgelerinin, iş yeri bildirgesinin ve aylık prim ve hizmet belgelerinin süresinde Kuruma verilmemesi nedeniyle 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesi uyarınca 47.905,00 TL para cezası ile tecziyesine ilişkin 21/01/2013 tarihli işlem ile anılan işleme yapılan itirazın reddine yönelik … tarih ve … sayılı kararın iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; … unvanlı işyerinde ve defter-belge üzerinde yapılan araştırma neticesinde düzenlenen rapor ile Mahkememizce yapılan ara karar üzerine dosyaya sunulan belge ve dijital veriler birarada değerlendirildiğinde, …'ın Web haber editörü, …'ün köşe yazarı, …'in (…) reklam müdürü, …'ın grafik tasarımcı, …'ın genel yayın yönetmeni ve köşe yazarı, …'un siyaset haberleri editörü ve …'ın reklam koordinatörü olarak görev yaptığı, adı geçenlerle davacı arasında sigortalı işveren ilişkisinin olduğu, telif sözleşmesi ile çalıştıkları iddia edilmiş ise de;

yapmış oldukları görevler ve yapılan işin sürekliliği dikkate alındığında, söz konusu ilişkinin sigortalı işveren ilişkisi dışında değerlendirilemeyeceği sonucuna varıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, gazetede köşe yazısı yazan yazarların işçi statüsünde olmadıkları, iş sözleşmesine tabi çalışmadıkları, bila bedel olarak çalıştıkları, kariyerlerini arttırmak amacıyla Basın İş Kanunu kapsamında bulundukları ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulunun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.