Danıştay 10. Daire E.2019/4906 K.2021/1430

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından; 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinin a-2 ve c-4 maddeleri uyarınca 31.374,60 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Ulucanlar Sosyal Güvenlik Merkezi'nin … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirkete ait iş yerinde 13/05/2014 tarihinde davalı idare elemanlarınca yapılan denetimde, 13/05/2014 tarihi itibariyle ...'in iş yerinde çalıştığı, ...'ın ise 13/05/2013 ila 13/05/2014 tarihleri arasında iş yerinde çalıştığı, ancak adı geçen bu iki işçinin bildirilmediğinin tespit edildiği, bu nedenle 31.374,60 TL idari para cezası verilmesine ilişkin işlemin tesis edildiği, bu işleme yapılan itirazın reddedildiği, davalı idarece yapılan denetimde işe giriş bildirgelerinin verilmediği tespit edilen ...'ın ifadesinin alındığı,

ifadesinde işyerinde haftada sadece iki gün çırak olarak çalıştığını, maaş almadığını, müşterilerden aldığı bahşişler karşılığı çalıştığını ifade ettiği, ...'in ise ifadesinin alınmadığı, yine iş yeri ortağından alınan ifadede de ...'in bir günlük yardıma geldiği ...'ın ise haftada 2 gün çırak olarak çalıştığı ve herhangi bir ücret almadığının belirtildiği, bu durumda; bahsi geçen ...'ın gerek kendi ifadesinde gerekse iş yeri ortağının ifadesinde, anılan iş yerinde çalıştığının sabit olduğu,

dolayısıyla dava konusu işlemde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmadığı ancak davaya konu işlemde davacı şirkete ait işyerinde çalıştığı kabul edilen ...'in ise iş yerinde çalıştığına dair yeterli somut ve inandırıcı delil bulunmadan işlem tesis edildiği, dava konusu işlemde bu yönüyle hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davacı şirket adına uygulanan idari para cezasının ...'e ilişkin kısmının iptaline, ...'a ilişkin kısmı ile ilgili davanın ise reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, ... ve ...'ın iş yerinde fiilen çalıştığının ancak Kuruma bildirilmediğinin tespit edildiği, işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı şirket tarafından, davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının temyize konu kısmının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenen iptale ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.