KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/5300 E., 2022/64 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 11 Ocak 2022
- Esas No
- 2019/5300
- Karar No
- 2022/64
- Temyiz eden (davalı)
- … Bakanlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
343 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
İstemin_konusu
Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi. Bölümü,.
Anabilim Dalı Başkanı olan davacı tarafından, 01/08/2014 tarihinden itibaren mesai sonrası özel muayene ve ameliyat yapılması ile özel hastaneler ve vakıf üniversitelerinde çalışması izin ve hakkını ortadan kaldıran ve birebir hekimlere şahsi bildirimde bulunulmadığı ancak fiili uygulama haline getirildiği belirtilen işlemin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, idari işlemin mevcut olmadığından bahisle davanın incelenmeksizin reddine ilişkin kararın, Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 02/10/2015 tarih ve E:2015/6032, K:2015/5687 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyularak, dava konusu işlemin iptali yolunda verilen.
İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının davalı idare tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, davanın süresinde açılmadığı, ortada kesin ve icrai bir idari işlem bulunmadığı, bu nedenlerle öncelikle davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği, esas bakımından, ilgili mevzuatına göre davacının mesai dışında özel hastanelerde ve vakıf üniversitelerinde çalışamayacağı, mesai sonrası özel muayene ve özel ameliyat yapamayacağı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ :…
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/5300, K. 2022/64, 11 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama