KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2019/5341 E., 2022/306 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2022
- Esas No
- 2019/5341
- Karar No
- 2022/306
- Temyiz eden (davacı)
- ...Holding Anonim Şirketi
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ...Bakanlığı/...
Karar Metni
514 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
...Başkanlığı
İSTEMİN KONUSU
...Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 6111 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılarak ödenen vergi borçları için gecikme zammı yerine TEFE/ÜFE oranlarında değerleme yapılarak ödenen kısmın, şirketin kayyum idaresinde olduğu dönemin mücbir sebep sayılması gerektiği ve haksız ödendiği ileri sürülerek iadesi için yapılan düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine ilişkin ...tarih ve ...sayılı işlemin iptali ve ödenen tutarın faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....
Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; olayda, davacı şirkete ait vergi borçlarının 6111 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılarak TMSF tarafından vergi dairesi müdürlüklerine ödendiği ve 6111 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılan borçlara karşı dava açılamayacağı hususunun Kanun'da açıkça düzenlendiği, ayrıca vadesi geçmiş vergi borçlarına TEFE/TÜFE oranında faiz hesaplanması suretiyle ödenmesi işlemi, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda sayılan vergi ve hesap hataları kapsamında düzeltme ve şikayet konusuna girmediği,
vergilendirme işlemine, ödeme emri veya haciz işlemlerine karşı süresinde açılacak davada incelenebilecek olan hukuki uyuşmazlığın, 213 sayılı Kanun'un 124. maddesinde vergi hataları için öngörülen idari başvuru yolu izlenerek tesis ettirilen işlem sonucunda incelenmesi mümkün olmadığından, davacının düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Kanunda borca karşı dava açılamayacağının düzenlenmiş olmasının faizin yanlış hesaplanması durumunda dava açılamayacağı anlamına gelmediği, faizin 6111 sayılı Kanun'da belirlenen orana göre hesaplanmış olmasının 6183 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasına engel olmadığı, zamanaşımına uğrayan borç için faiz hesaplandığı ve mülkiyet hakkının ihlal edildiği belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2019/5341, K. 2022/306, 20 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama