KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/5427 E., 2019/3419 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2019
- Esas No
- 2019/5427
- Karar No
- 2019/3419
- Temyiz eden (davacı)
- —
- Vekili
- —
- Karşı taraf (davalı)
- —
- Vekili
- —
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:.../..., K:.../... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
559 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, Özel ... Merkezi'ne ruhsat verilmesi istemiyle yapılan 15/01/2016 tarihli başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin verilen ... tarih ve E:.../..., K:.../... sayılı kararıyla, ruhsat düzenlenmesi istenen Özel ...Merkezi sorumlusu olarak bildirilen Prof.
Dr. ...ın "Çocuk Genetik Hastalıkları" alanında yan dal uzmanlık belgesi sahibi olduğu, Yönetmelikte aranan "Klinik Genetik, Tıbbi Genetik, Tıbbi Biyoloji ve Genetik dallarında uzman veya bilim doktoru ünvanını almış" olmadığı, Yönetmelikte aranan dallar ile adı geçenin uzman olduğu dalın isimleri, eğitim süreleri ve uzmanlık eğitimi içindeki kategorik yerleri açısından birbirinden farklı olduğu, öte yandan;
ilgilinin Yönetmelikteki "Bu konularda uzmanlık veya bilim doktoru ünvanı olmayan, ancak bu Yönetmeliğin yayımlandığı tarihte yurtiçi veya yurtdışında bu konularda çalışmaların yapıldığı bir merkezde beş yıl veya daha fazla bir süre çalışan ve yaptıkları çalışmaları ve yayınlarını belgeleyen ve bu belgeleri Komisyonca onaylanmış kişiler Genetik Tanı Merkezi sorumlusu olarak görevlendirilebilir." hükmünde aranan şartı taşıyıp taşımadığı bakımından, Mahkemenin 02.08.2016 tarihli ara kararı ile taraflardan "Prof.
Dr. ...'ın Klinik Genetik, Tıbbi Genetik, Tıbbi Biyoloji ve Genetik dallarında çalışmaların yapıldığı bir merkezde 5 yıl veya daha fazla süreyle çalıştığını gösterir belgelerinin ve bu alanlardaki yayınlarının bulunup bulunmadığının, varsa bu belgelerin komisyon tarafından onaylanıp onaylanmadığının bildirilmesinin ve komisyon kararı ile ilgili tüm bilgi ve belgelerin istenilmesine" karar verildiği, bu ara kararına davacı tarafından cevap verilmediği, davalı idarece de bu yönde bir belgenin idarelerinde bulunmadığı yönünde cevap verildiği görülmekle, ruhsat düzenlenmesi istenen Özel ...
Merkezi sorumlusu olarak bildirilen kişinin Yönetmelikte aranan şartı sağlamadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:... Bölge İdare Mahkemesi.... İdari Dava Dairesi'nin .... tarih ve E:.../..., K:.../... sayılı kararıyla, Mahkeme kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, temyize konu Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu, bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davalı tarafından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/5427, K. 2019/3419, 30 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama