Danıştay 10. Daire E.2019/5492 K.2022/4123

2- … Üniversitesi Rektörlüğü VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN_KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

DAVANIN KONUSU

Davacılardan …'ın eşi, diğer davacıların ise annesi olan …'ın 29/10/2013 tarihinde doğum yapmak üzere başvurduğu Van Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesinde solunumunun durması üzerine acilen yapılan sezeryan ameliyatının ardından Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesine sevkinin sağlanmasına rağmen yaşamını yitirdiği olayda hizmet kusuru bulunduğu iddiasıyla 305.000,00 TL maddi ve 450.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davanın reddine, başlangıçta adli yardım kabul kararı verildiğinden 278,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili için ilgili vergi dairesine müzekkere yazılmasına, kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maddi tazminat için nisbi olarak belirlenen 24.250,00 TL avukatlık ücretinin, manevi tazminat için maktu olarak belirlenen 1.510,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince, davacıların esasa yönelik istinaf istemlerinin reddine, yargılama giderlerine ilişkin istinaf istemlerinin kabulüne, adli yardım kararından dolayı Devletçe ödenen veya muaf tutulan yargılama giderlerinin tahsilinin, adli yardımdan yararlananın mağduriyetine neden olacağı açıkça anlaşıldığından, davacıların ilk derece ve istinaf aşamasındaki toplam 464,00 TL harç ve posta giderini ödemeden muaf tutulmasına, (990,00 + 990,00) toplam 1.980,00 TL avukatlık ücretinin davalı idarelere (mükerrer olmamak kaydıyla), 6100 sayılı Kanun'un 339/2. maddesi hükmü gereği Maliye Hazinesince ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI: Davacılar tarafından, herhangi bir bilirkişi raporu aldırılmadan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ceza soruşturması maksadı ile alınan adli tıp raporuna dayanılarak karar verilmiş olmasının açıkça usule aykırı olduğu, ceza yargılamasındaki tarafın sorumluluğunun değerlendirilmesi ile hukuki sorumluluğun belirlenmesinin farklılık arz ettiği, yanlış, yetersiz ve hekimler ile yardımcı sağlık personelini açıkça koruyan, bilimsel gerçeklere uygun olmayan Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesi Başkanlığı Raporunun hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğu iddialarıyla temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idareler tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na Ekli (I) sayılı cetvelde yer aldığı cihetle 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 2/1-ç ve 6/1 maddeleri uyarınca taraf sıfatını haiz bulunduğundan bakılan davada hasım mevkiine alınan Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu'nun,

25/08/2017 tarih ve 30165 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 203/1-ğ maddesi ile 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na Ekli (I) sayılı cetvelden çıkartılarak anılan Kanun Hükmünde Kararname'nin 184. maddesi ile Kamu Hastaneleri Genel Müdürlüğü adıyla Sağlık Bakanlığı'nın hizmet birimi olarak teşkilatlandırıldığı anlaşıldığından, dosya Sağlık Bakanlığı ve Yüzüncü Yıl Üniversitesi Rektörlüğü husumetiyle ele alınıp, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlenerek dosyadaki belgeler incelendikten sonra,

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacıların duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.