Danıştay 10. Daire E.2019/5782 K.2022/6769

Davanın_konusu

Davacı şirket tarafından; 2011/03 - 2014/07 dönemine ait aylık prim ve hizmet belgeleri ile sosyal güvenlik destek primi belgelerinde prime esas kazanç tutarlarının eksik gösterilmesi ve aynı dönemde tutulması gereken defterler ile ücret bordrolarının geçersizliği nedeniyle 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesi uyarınca 234.405,00 TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin Bağcılar Sosyal Güvenlik Merkezinin … tarihli ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; Mahkeme kararının haksız olduğu, zira eksik inceleme olmayıp işlemin geniş kapsamlı bir araştırma ve teferruatlı bir inceleme neticesinde düzenlendiğinin açıkça görülebildiği, 5510 sayılı Kanun’un 59. maddesi uyarınca davacının tutanaktaki tespitlerin aksini ispatlaması gerekirken somut bir delil sunamamış olduğu, ayrıca Mahkemece ilgili Kuruluşlarla yazışma yapıp bilgi ve belge toplanması gerekirken bu konuda araştırma yapılmayıp Kurum aleyhine karar vermiş olmasının eksik ve hatalı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından, davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.