Danıştay 10. Daire E.2019/5990 K.2021/2490

Davacıların murisi olan …'ın, mitral kalp yetmezliği ameliyatı ile daha sonrasında vefatına giden süreçte, idarenin hizmet kusuru bulunduğundan bahisle uğranılan zararlara karşılık 10.000,00 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacıların murisi hastanın 18/02/2015 tarihinde göğüs ağrısı nedeniyle Kartal Koşuyolu Eğitim ve Araştırma Hastanesi kardiyoloji bölümüne yatırıldığı,17/03/2015 tarihinde ilk ameliyatın, 27/03/2015 tarihinde ikinci ameliyatın gerçekleştirildiği,11/04/2015 tarihinde ise hastanın vefat ettiği, davacıların 10/06/2016 tarihinde.

İdare Mahkemesi'nin E:… sayılı dosyasında aynı olaydan kaynaklı maddi manevi tazminat istemiyle dava açtıkları, ... İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile dava dilekçesinin merciine tevdiine karar verdiği, davacıların 30/06/2016 tarihinde idareye başvuruda bulundukları, davacıların murisinin ölüm tarihinin 11/04/2015 olduğu, davacıların davalı idareye başvurmaksızın ölüm tarihinin üzerinden bir yıldan fazla süre geçtikten sonra … tarihinde ...

İdare Mahkemesi'nin E:…, K:… sayılı dosyası ile dava açtıkları, görülmekte olan davanın ise 14/03/2017 tarihinde açıldığı, dava dilekçesinde "ilk ameliyat öncesinde sorulmamasına rağmen hastanın bronşektazi hastası da olduğunu doktorlara bildirdiğini, ilk ameliyat sonrasında hastanın bronşektazi hastalığı nedeniyle zarar görmüş akciğerinin ciddi şekilde zarar gördüğünü, hastanın kalbinin sağ tarafının normalden çok daha büyük bir yapıda olduğu ve bu tip hastalarda mitral kapak değişimi ameliyatının hayati tehlikesinin çok yüksek olduğundan tercih edilmediğinin daha sonrasında öğrenildiği,

ameliyatı gerçekleştiren doktorun da bu durumu bilse idi ameliyatı yapmayacağını davacılara bildirdiği, yoğun bakımda hijyen şartlarına uyulmadığı" yönündeki beyanlar dikkate alındığında davacıların murisi hastanın tedavi seyrinde yapılan tıbbi müdahelelere ilişkin hukuka aykırılık iddialarına ilişkin hususları bildiklerinin anlaşıldığı, idarenin hizmet kusurunu daha sonra öğrendiklerine ilişkin dava dosyasında herhangi bir bilgi ve belgenin de bulunmadığı,

davacıların ölüm olayının gerçekleştiği tarih ile birlikte eylemin idariliğini ve zararın ortaya çıktığını öğrendikleri sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Mahkeme kararının hukuka ve usule uygun olduğu belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, usule ilişkin olarak; davanın süre aşımı nedeniyle reddi yolunda verilen kararın hatalı olduğu, hekimin ifa yardımcısı niteliğini haiz olduğu, olaya Türk Borçlar Kanunu'nda haksız fiillere ilişkin olarak öngörülen 2 ve 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği, ifa yardımcısı olan hekimin fiili ceza kanunları açısından suç teşkil ediyorsa tazminat davası açısından uzamış ceza zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği, öğrenme tarihinin ölüm tarihi olarak kabul edilmesinin hak arama özgürlüğünün dar yorumlanmasına sebebiyet verdiği, esasa ilişkin olarak; müteveffanın vefatına giden süreçte sunulan kamu hizmetinin kusurlu işletildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, bakılmakta olan davada süre aşımı bulunduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenerek dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.