KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/6870 E., 2021/5480 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2021
- Esas No
- 2019/6870
- Karar No
- 2021/5480
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekilleri
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- …Bakanlığı / …
- Vekilleri
- …
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
İstemin_konusu
Davacının zamanında teşhis edilemeyen osteoporoz (kemik erimesi) hastalığı nedeniyle iş gücü kaybında meydana gelen artışta davalı idareye bağlı sağlık kuruluşlarının ağır hizmet kusuru bulunduğundan bahisle uğranılan zarara karşılık 10.000,00 TL maddi, 400.000,00 TL manevi tazminatın, yanlış teşhis ve tedavinin başladığı 16/06/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödemesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, …İdare Mahkemesi'nce davanın reddi yolunda verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, 26/04/2016 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesindeki iddialarının Mahkemece aydınlatılmadığı, hormonal bozukluk olmadıkça osteoporoz açısından kemik yoğunluğu ölçümü istenmesi gerektiğine ilişkin akademik makalelerin delil olarak sunulduğu, 2011 yılından beri şikayetleri olmasına rağmen osteoporoz teşhisi için 21/03/2014 tarihinde kemik dansitometrisi istenmesinin tıbbi yaklaşımda gecikme olması nedeniyle tanının ve dolayısıyla tedavinin gecikmesine sebebiyet verildiği, hükme esas almaya yeterli olmayan rapora dayanılarak kurulan hükmün yerinde olmadığı, ek rapor alınması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/6870, K. 2021/5480, 11 Kasım 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama