Danıştay 10. Daire E.2019/844 K.2023/2143

2- ... 3- ... 4- ... 5- ... VEKİLLERİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALILAR) : 1- ... Bakanlığı 2- ... Genel Komutanlığı VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN_KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

DAVANIN_KONUSU : Davacılar tarafından; 27/03/2016 tarihinde Mardin ili, Nusaybin ilçesinde gerçekleştirilen operasyonda terör örgütü mensuplarınca el yapımı patlayıcının infilak ettirilmesi sonucu yakınları Uzman Jandarma V. Kad. Çavuş ...'in vefat ettiğinden bahisle, idarelerin olayda kusursuz sorumluluğu bulunduğu ileri sürülerek uğradıklarını iddia ettikleri zararlara karşılık ayrı ayrı 10.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 800.000,00 TL tazminatın şehitlik tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek ticari avans faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince davacıların istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından; süre aşımı yönünde yapılan değerlendirmenin hukuka uygun olmadığı, idarenin kusursuz sorumluluğu çerçevesinde zararlarının karşılanması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı Jandarma Genel Komutanlığı tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup, davalı İçişleri Bakanlığı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.